Terminy 2×2 i 4×4 zaczęły być powszechnie używane po 2009 roku, po wprowadzeniu standardu Wi-Fi 4 i wdrożeniu technologii MIMO. MIMO oznacza Multiple Input Multiple Output („wiele wejść, wiele wyjść”) i zwiększa przepustowość dzięki wykorzystaniu wielu anten. Poprzez przestrzenne rozdzielenie anten lub zmianę polaryzacji sygnału możliwe jest jednoczesne przesyłanie większej ilości danych, co znacząco poprawia ogólną prędkość. Innym podejściem jest zastosowanie wielu nadajników i odbiorników. Jednak aby technologie te działały skutecznie, muszą być obsługiwane zarówno przez router, jak i podłączone urządzenie, na przykład telewizor lub smartfon.
Na przykład Wi-Fi 4 może osiągać prędkości do 600 Mb/s przy użyciu czterech anten, podczas gdy Wi-Fi 5 może osiągnąć do 6,77 Gb/s przy wsparciu 8×8 MU-MIMO. Ogólnie rzecz biorąc, im większa liczba anten i strumieni przestrzennych, tym wyższa potencjalna prędkość transmisji i ogólna wydajność sieci.
Interpretacja oznaczeń 2×2, 3×3 i 4×4
W ten sposób powstały oznaczenia 2×2, 3×3 i 4×4. Przez pewien czas były one interpretowane na różne sposoby, jednak najczęściej tłumaczono je liczbą anten w urządzeniu, ponieważ było to łatwiejsze do zrozumienia.
Wi-Fi 2×2 było powszechnie rozumiane jako router obsługujący cztery anteny. Wi-Fi 3×3, stosunkowo rzadkie oznaczenie, było zazwyczaj opisywane jako router z sześcioma antenami, najczęściej dwiema dla pasma 2,4 GHz i czterema dla pasma 5 GHz. Wi-Fi 4×4 często odnosiło się do routerów z ośmioma antenami, szczególnie w modelach opartych na standardzie Wi-Fi 5.
W ramach marketingowych wyjaśnień 1×1 opisywano jako dwie anteny: jedną do nadawania i jedną do odbioru. Istnieje jednak również bardziej techniczna interpretacja tych konfiguracji.
Alternatywna interpretacja techniczna i nowoczesne standardy
Dokładniejszym sposobem interpretowania konfiguracji takich jak 1×1, 2×2 i 4×4 jest skupienie się na strumieniach danych, a nie na fizycznej liczbie anten. W tym ujęciu pierwsza liczba oznacza liczbę strumieni nadawczych, a druga liczba oznacza liczbę strumieni odbiorczych.
Konfiguracja 1×1 obejmuje jedną ścieżkę nadawczą i jedną odbiorczą i stanowi podstawową konfigurację bez technologii MIMO. Konfiguracja 2×2 wykorzystuje dwie ścieżki nadawcze i dwie odbiorcze, co w idealnych warunkach może skutecznie podwoić potencjalną prędkość transmisji w porównaniu do 1×1. Konfiguracja 4×4 obejmuje cztery ścieżki nadawcze i cztery odbiorcze, dodatkowo zwiększając przepustowość w porównaniu do konfiguracji podstawowej.
Wraz z pojawieniem się nowszych standardów, takich jak Wi-Fi 6 i Wi-Fi 7, oznaczenia te w dużej mierze straciły na znaczeniu. Nowoczesne standardy obejmują zaawansowane technologie łączenia i zarządzania strumieniami danych, które nie są ściśle powiązane z widoczną liczbą anten ani z indywidualnymi cechami routera. W wielu przypadkach oznaczenia te były stosowane bardziej w celach marketingowych niż jako precyzyjne parametry techniczne.
Obecnie routery mogą być wyposażone w dwie, cztery lub sześć anten i pracować w jednym paśmie (2,4 GHz), dwóch pasmach (2,4 GHz i 5 GHz) lub trzech pasmach (2,4 GHz, 5 GHz i 6 GHz). Dlatego lepiej skupić się na szczegółowych specyfikacjach technicznych niż na chwytliwych hasłach marketingowych.
