System kina domowego i soundbar mają ten sam cel — poprawić jakość dźwięku podczas oglądania filmów i programów telewizyjnych — ale wykorzystują zupełnie inne rozwiązania.
Tradycyjny system kina domowego zazwyczaj składa się z amplitunera AV lub wzmacniacza oraz kilku głośników. W zależności od konfiguracji może obejmować głośniki przednie, głośnik centralny, głośniki surround i subwoofer. Starsze systemy kina domowego typu all-in-one mogły również mieć wbudowany odtwarzacz DVD lub Blu-ray.
Soundbar to kompaktowy system audio, który łączy wiele głośników i układy przetwarzania dźwięku w jednej obudowie. Nowoczesne soundbary można podłączać do telewizora i innych urządzeń za pomocą HDMI, optycznego wejścia audio, Bluetooth lub Wi-Fi. Niektóre modele obsługują również Dolby Atmos, DTS:X, bezprzewodowe subwoofery i dodatkowe głośniki tylne.
Główna różnica polega więc na konstrukcji systemu. Tradycyjne kino domowe wykorzystuje kilka oddzielnych głośników rozmieszczonych w pomieszczeniu, podczas gdy soundbar skupia większość elementów audio w jednym urządzeniu i zajmuje znacznie mniej miejsca.
Rozwój usług streamingowych i dużych telewizorów zmienił również rolę obu technologii. Odtwarzacze fizycznych nośników stały się mniej istotne, a telewizory, urządzenia streamingowe, amplitunery AV i soundbary coraz częściej stanowią centrum nowoczesnego systemu domowej rozrywki.
1960–1990
W latach 60. i 70. systemy stereo stawały się coraz bardziej popularne. Dwukanałowe stereo pozwalało słuchaczom odbierać dźwięk z lewej i prawej strony, tworząc szerszą i bardziej realistyczną scenę dźwiękową niż pojedynczy głośnik.
Ważnym etapem rozwoju dźwięku przestrzennego było wprowadzenie technologii Dolby Surround, a później Dolby Pro Logic. Technologie te umożliwiały kompatybilnym systemom audio odtwarzanie efektów dźwięku przestrzennego za pomocą dodatkowych kanałów audio i głośników.
W tym okresie systemy kina domowego pozostawały jednak przede wszystkim rozwiązaniem dla entuzjastów. Sprzęt był często drogi, skomplikowany w instalacji i trudny do zintegrowania ze standardowym telewizorem.
1990–2000
Wprowadzenie Dolby Digital i DTS sprawiło, że cyfrowy dźwięk wielokanałowy stał się szeroko dostępny w domowej rozrywce. Konfiguracja 5.1 stała się ważnym standardem w przypadku ścieżek dźwiękowych filmów.
Typowy system 5.1 składał się z lewego głośnika, prawego głośnika, głośnika centralnego, dwóch głośników surround oraz subwoofera. Taka konfiguracja pozwalała widzom doświadczać w domu kierunkowych efektów dźwiękowych podobnych do tych stosowanych w kinach.
Rozwój systemów kina domowego był również napędzany przez pojawienie się cyfrowych nośników, które mogły przechowywać dźwięk wielokanałowy. Dzięki temu wysokiej jakości dźwięk przestrzenny można było nagrywać i odtwarzać w domu, a wrażenia podczas oglądania coraz bardziej przypominały te znane z sal kinowych.
2000–2015
Lata 2000. przyniosły znaczące zmiany zarówno w technologii telewizorów, jak i w systemach kina domowego.
Duże telewizory z płaskimi ekranami stawały się coraz bardziej powszechne, a rozmiary ekranów nadal rosły. W rezultacie oglądanie filmów w domu zaczęło coraz bardziej przypominać doświadczenie znane z kina.
W tym samym okresie producenci zaczęli opracowywać bardziej kompaktowe alternatywy dla tradycyjnych systemów kina domowego. Produkty te pomogły przygotować rynek na szybki rozwój nowoczesnych soundbarów.
Jednym z przykładów wczesnego podejścia do tworzenia dźwięku przypominającego surround za pomocą kompaktowego urządzenia była technologia Digital Sound Projector firmy Yamaha. Produkty takie jak Yamaha YSP-4000 wykorzystywały wiele małych głośników oraz cyfrowe przetwarzanie sygnału, aby stworzyć wrażenie, że dźwięk dochodzi z różnych kierunków, bez konieczności stosowania tradycyjnego zestawu wielu oddzielnych głośników.
2015–obecnie
Od połowy lat 2010. sposób, w jaki ludzie oglądają filmy i programy telewizyjne, szybko się zmieniał.
Usługi streamingowe stawały się coraz bardziej popularne, zmniejszając znaczenie fizycznych nośników, takich jak DVD i Blu-ray, dla wielu użytkowników. W rezultacie systemy kina domowego typu all-in-one z wbudowanymi odtwarzaczami płyt stopniowo traciły na znaczeniu.
W tym samym czasie soundbary zyskiwały na popularności, ponieważ były znacznie łatwiejsze w instalacji niż tradycyjne systemy kina domowego. Soundbar można było umieścić pod telewizorem i podłączyć jednym przewodem, a bardziej zaawansowane modele można było również łączyć z bezprzewodowymi subwooferami i głośnikami tylnymi.
Soundbary stały się również znacznie bardziej zaawansowane. Zamiast jedynie odtwarzać dźwięk stereo, wiele modeli zaczęło oferować wirtualny dźwięk przestrzenny oraz obsługę nowoczesnych formatów wielokanałowych.
Nowoczesne soundbary są znacznie bardziej zaawansowane niż proste głośniki telewizorów, które pierwotnie miały zastępować. Wiele modeli obsługuje obecnie HDMI eARC, Dolby Atmos, DTS:X, Wi-Fi, Bluetooth i bezprzewodowe subwoofery. Niektóre systemy można również rozbudować o dedykowane głośniki tylne, aby uzyskać bardziej kompletny efekt dźwięku przestrzennego.
Dolby Atmos dodatkowo zmienił sposób, w jaki producenci podchodzą do dźwięku immersyjnego. Zamiast ograniczać dźwięk przestrzenny do głośników rozmieszczonych poziomo wokół słuchacza, Atmos może tworzyć wrażenie, że dźwięki dochodzą również z góry, w tym bezpośrednio znad słuchacza.
Tradycyjne systemy kina domowego jednak nie zniknęły. Entuzjaści i użytkownicy oczekujący mocniejszego i bardziej precyzyjnego dźwięku przestrzennego nadal mogą wybrać amplituner AV z oddzielnymi głośnikami i subwooferem. Takie systemy pozostają ważnym rozwiązaniem dla dedykowanych zestawów kina domowego oraz dla osób, które przedkładają jakość dźwięku i elastyczność nad prostotę i kompaktowe rozmiary.
System kina domowego czy soundbar
Wybór między systemem kina domowego a soundbarem zależy przede wszystkim od indywidualnych potrzeb użytkownika.
Tradycyjny system kina domowego jest lepszym rozwiązaniem dla osób, które chcą uzyskać mocny i bardziej precyzyjny dźwięk przestrzenny oraz mają wystarczająco dużo miejsca na rozmieszczenie kilku głośników. Oferuje również większą elastyczność, ponieważ poszczególne elementy można niezależnie wymieniać lub modernizować.
Soundbar jest wygodniejszym rozwiązaniem dla osób, które chcą poprawić dźwięk telewizora bez instalowania kompletnego systemu głośnikowego. Zajmuje mniej miejsca, wymaga mniejszej liczby przewodów i jest zazwyczaj łatwiejszy w konfiguracji.
Nowoczesne soundbary mogą również zapewniać zaskakująco realistyczny dźwięk, szczególnie w połączeniu z bezprzewodowym subwooferem i głośnikami tylnymi. Prawidłowo skonfigurowany system z oddzielnymi głośnikami nadal zapewnia jednak lepszą lokalizację źródeł dźwięku i bardziej immersyjne wrażenia z dźwięku przestrzennego.
