Po przejęciu działalności związanej z produkcją paneli LED od koreańskich firm, TCL rozpoczęło intensywne inwestycje w rozwój różnych technologii wyświetlania obrazu. Jedną z nich jest DLG (Dual Line Gate), zaprezentowana w 2022 roku i szeroko stosowana w telewizorach od 2025–2026 roku.
Według materiałów reklamowych technologia ta pozwala dokładnie podwoić częstotliwość odświeżania – z 60 Hz do 120 Hz w wyświetlaczach 60 Hz oraz ze 120 Hz do 240 Hz w wyświetlaczach 120 Hz. W rzeczywistości twierdzenie to jest jednak dość kontrowersyjne i wymaga dokładniejszego wyjaśnienia.
Jak działa DLG
Technologia działa poprzez zmniejszenie rozdzielczości obrazu. Jeśli telewizor ma rozdzielczość 4K (UHD), wynosi ona 3840 × 2160 pikseli. Zasada działania DLG polega na powielaniu linii obrazu – jedna linia jest pomijana, a poprzednia zostaje powtórzona. Innymi słowy, liczba pikseli wykorzystywanych do tworzenia obrazu zostaje zmniejszona zarówno w poziomie, jak i w pionie.
W rezultacie po włączeniu trybu DLG telewizor przestaje wyświetlać obraz w natywnej rozdzielczości 4K. Rozdzielczość zostaje zmniejszona do 1920 × 1080 pikseli, a telewizor faktycznie przechodzi w tryb Full HD. Oznacza to, że obraz jest tworzony przy użyciu zaledwie jednej czwartej pikseli dostępnych na panelu 4K.
Głównym celem tej technologii jest zmniejszenie ilości danych przetwarzanych przez system wyświetlania. Ponieważ za przetwarzanie i przesyłanie danych obrazu do panelu odpowiada płytka T-Con (Timing Controller), obniżenie rozdzielczości znacząco zmniejsza jej obciążenie.
W praktyce telewizor obniża jakość obrazu około czterokrotnie w porównaniu z oryginalną rozdzielczością 4K, ponieważ do tworzenia obrazu wykorzystywana jest znacznie mniejsza liczba pikseli.
DLG i zwiększenie częstotliwości odświeżania
W tym przypadku częstotliwość odświeżania nie jest faktycznie zwiększana na poziomie samego panelu wyświetlacza. Zamiast tego DLG umożliwia telewizorowi odbieranie i przetwarzanie sygnału wideo o wyższej częstotliwości poprzez zmniejszenie ilości danych przesyłanych z procesora do płytki T-Con za pośrednictwem interfejsu HDMI.
Procesory telewizorów mają maksymalną obsługiwaną częstotliwość odświeżania zależną od wybranej rozdzielczości. Przykładowo procesor może obsługiwać maksymalnie 165 Hz przy rozdzielczości UHD, natomiast przy Full HD może pracować z częstotliwością do 240 Hz. Oznacza to, że system wyświetlania nie jest w stanie przetworzyć natywnego sygnału UHD z częstotliwością 240 Hz.
Rozważmy przykład. Załóżmy, że konsola do gier została skonfigurowana do wysyłania sygnału 3840 × 2160 pikseli przy 240 Hz. Jeśli telewizor nie obsługuje takiego formatu, użytkownik zobaczy czarny ekran lub komunikat informujący, że telewizor nie może przyjąć tego sygnału wideo.
Jeśli jednak telewizor obsługuje DLG i funkcja ta jest włączona, procesor generuje zmodyfikowany strumień wideo dla płytki T-Con. W trakcie tego procesu część linii obrazu jest pomijana, na przykład wszystkie linie parzyste, natomiast pozostałe linie są powielane, aby wypełnić całą powierzchnię ekranu. W ten sposób procesor konwertuje sygnał UHD do Full HD przy użyciu uproszczonej metody, bez wykonywania tradycyjnego skalowania w dół (downscalingu).
Mówiąc prościej, procesor wykonuje znacznie mniej obliczeń, a płytka T-Con odbiera i przetwarza znacznie mniejszą ilość danych obrazu. Następnie ten zredukowany strumień danych jest wyświetlany na całej powierzchni panelu UHD.
Z punktu widzenia użytkownika, zwłaszcza podczas grania, DLG stanowi kompromis. Obraz traci część szczegółowości, ponieważ nie jest już wyświetlany w natywnej rozdzielczości 4K, jednak wyższa częstotliwość odświeżania zapewnia płynniejszy ruch i może poprawić komfort rozgrywki.
