W styczniu 2014 roku, podczas targów CES 2014, firma LG ogłosiła, że wszystkie nowe telewizory wprowadzone na rynek w 2014 roku będą korzystać z nowej platformy webOS. Telewizory zostały wyposażone w nowe oprogramowanie zaprojektowane w celu usprawnienia zarówno obsługi telewizora, jak i dostępu do usług streamingowych.
Ten system operacyjny nie został pierwotnie opracowany przez LG. Firma przejęła go od Hewlett-Packard w marcu 2013 roku.
Jeśli prześledzimy historię webOS, zobaczymy, że system ten został pierwotnie stworzony przez firmę Palm jako platforma dla urządzeń opartych na procesorach ARM. W 2010 roku Hewlett-Packard przejął Palm i kontynuował rozwój webOS z zamiarem wykorzystania go w smartfonach, tabletach oraz innych urządzeniach mobilnych.
Większość producentów urządzeń opartych na procesorach ARM oraz twórców oprogramowania zdecydowała się jednak wspierać platformę Android firmy Google. Ponieważ webOS nie zdobył szerokiej popularności, przestał być potrzebny firmie HP. W 2013 roku Hewlett-Packard sprzedał system operacyjny firmie LG.
Z kolei LG zdecydowało się kupić gotowy system operacyjny, który można było dostosować do telewizorów i innych inteligentnych urządzeń. Firma nie chciała korzystać z Androida i postanowiła rozwijać własną platformę.
Poprzedni system operacyjny LG dla telewizorów, NetCast, został opracowany dla telewizorów bez funkcji Smart TV. Chociaż później został dostosowany do telewizorów Smart TV, jego architektura nie była odpowiednia do dalszego rozwoju.
Generacje webOS
W 2026 roku LG wydało webOS w wersji 11. W przeciwieństwie do smartfonów i laptopów telewizory LG nie są projektowane z myślą o otrzymywaniu pełnych aktualizacji systemu operacyjnego do nowszych wersji. Wynika to z faktu, że system operacyjny telewizora jest zapisany w pamięci tylko do odczytu (ROM) i jest ściśle zintegrowany z platformą sprzętową.
W rezultacie każda nowa generacja telewizorów LG jest wyposażona w nowszą wersję webOS, która obsługuje nowe technologie, zaktualizowane kodeki oraz rozszerzone możliwości sprzętowe. Starsze modele telewizorów otrzymują jedynie aktualizacje swojej obecnej wersji systemu operacyjnego, obejmujące poprawki bezpieczeństwa, usuwanie błędów oraz niewielkie usprawnienia funkcjonalności.
Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej historii rozwoju webOS, zauważymy, że w jądrze systemu operacyjnego wprowadzono stosunkowo niewiele istotnych zmian. Najważniejsze aktualizacje jądra miały miejsce przede wszystkim w latach 2016 i 2021. Późniejsze wersje wprowadziły odświeżony interfejs użytkownika, lepszą ergonomię oraz dodatkowe funkcje, podczas gdy podstawowa architektura systemu pozostała w dużej mierze niezmieniona.
LG prowadzi politykę otwartego dostępu do swojego systemu operacyjnego, dzięki czemu każdy producent telewizorów może uzyskać licencję na wykorzystanie webOS w swoich urządzeniach.
